Media

De media over Jamie Li’s boek: subjectief, allesbehalve objectief

Jamie Li is freelance journalist. “Ze schrijft teksten voor tijdschriftentitels als LINDA., Grazia, Beau Monde Happy in Shape en natuurlijk voor haar eigen QUARTER. Hiervoor werkte Jamie vijf jaar voor mediagigant Sanoma Media waarvan vier jaar als beauty & style editor voor glossy tijdschrift Beau Monde.” Onlangs bracht ze haar eerste boek uit: Sexy, but tired. but sexy.

In haar boek geeft Jamie Li advies over carrière, mode, beauty, sex en kids: “Jamie zegt niet wat je moét doen (hoewel, soms…), maar kan je wel vertellen hoe zíj het doet.” Alleen valt de manier waarop zij het doet bij velen in het verkeerde keelgat. Zin maken in seks, omdat je vriend z’n kwakkie kwijtmoet. De juiste shapewear om je cellulitis en buikje te verdoezelen. Volgens tout Twitter, Instagram en Facebook zijn dit adviezen die de pakweg 60.000 fans van Jamie Li niet te horen mogen krijgen!

Vooral negatieve reacties op Jamie Li’s boek

Alhoewel Tim Hofman en Matthijs Budding de firestarters waren op Twitter, ging het als een lopend treintje van social media naar de grotere media. Upcoming noemt het een giftig boek. Madeleijne, het brein achter het account Zeikschrift vindt het een gedrocht. Dit licht ze uitgebreid toe in haar opiniestuk in het NRC. Oneworld vindt het vooral zonde en kwalijk dat Jamie Li haar invloed niet gebruikt om een realistische blik op seksualiteit te bieden. Nynke de Jong schrijft in het AD dat Jamie haar ongezonde mening niet aan jonge meisjes moet opdringen en zo gaat het door. RTL Boulevard, Shownieuws…Jamie haalde zelfs het NOS journaal.

Jamie zegt niet wat je moét doen, maar vertelt hoe zíj het doet

Al voordat de eerste artikelen verschenen, zag ik de ophef op social media ontstaan. Op Instagram gaf ik de volgende reactie:

View this post on Instagram

#SEXYBUTTIREDBUTSEXY Dit boek ging van geweldig naar gedrocht, real quick. Er is een enorme ophef ontstaan vanwege sommige passages waarin @mrsjamieli onder andere stelt dat je als vrouw af en toe zin moet maken voor seks, want een man moet nou eenmaal z’n kwakkie kwijt. Hoe je gelakt en gewaxt door je bevalling heenkomt en hoe je je buikje verbergt met spandex. Aan de ene kant snap ik de ophef, vooral als je haar niet volgt. Dan lijkt het alsof ze een how-to-book heeft geschreven dat in de vorige eeuw hoort. Echter, als je haar volgt, weet je dat ze simpelweg haar eigen leven beschrijft. Hoe zij met 2 kleine kids, nog steeds die op en top tot in de puntjes verzorgde moeder blijft. En als je haar vlogs bekijkt, zie je haar juist vaak zat make-uploos in een joggingspak, want dat is ook haar leven. Daarentegen pakt ze voor een avondje stappen de spandex uit de kast, zodat ze een J.Lo body kan veinzen. En over dat ze soms zin maakt…doet denk ik iedereen in een relatie. Haar vent zal ook het nodige te vertellen hebben over hoe hij haar tevreden houdt (date nights en soms moet een man ook zin maken), maar dit is niet zijn boek. Ik ben voor een samenleving waarin cellulitis, een buikje en een oerwouddoos tijdens de bevalling als normaal gezien worden. Ik ben tegen een society waarin dat dusdanig de norm is dat we mensen gaan bashen die met een gewaxte poes willen bevallen. Ik heb mijn waxlady al op speeddial staan en beval pas aan ‘t eind van ‘t jaar. #unpopularopinion

A post shared by Chanel Lodik (@marketingvrouw) on

Objectieve vs. subjectieve journalistiek

Mijn opinie bereikte aardig wat mensen en werd ook opgepikt door De Beste Social Media, die natuurlijk ook wat moest met de ophef. “Deze marketingvrouw brengt graag wat nuance.” Niet lang daarna kwam de redactie van LINDAnieuws ook mijn Instagram-post tegen, alleen zagen zij geen marketingvrouw, of opiniemaker met een uitgesproken mening, maar een fan girl die “ondanks de kritische geluiden” achter Jamie blijft staan.

Last time I checked is het mijn taak als Marketingvrouw, die schrijft over marketing en media, om zowel op de hoogte te blijven van influencers als ophef in de media, vooral op social media. Laten dat nou net toevallig ook twee onderwerpen zijn waar ik vele stukjes over heb geschreven.

Door de enige neutrale opinie af te doen als support van een fan girl, lijkt het boek van Jamie Li van professionals alleen negatieve reacties te krijgen. De fans kunnen we sowieso niet meer serieus nemen nu zij tot niet-zelf-na-kunnen-denkende wezens zijn bestempeld. Dit maakte ik duidelijk aan de auteur van het LINDA-artikel die ik na een paar pogingen aan de telefoon te pakken kreeg.

LINDAnieuws, framing and shaming

Maar een objectief beeld neerzetten van de situatie, is niet wat LINDAnieuws wil. Althans het is niet wat de auteur in deze kwestie wil. Als ik niet als fan in het artikel wilde staan, kon mijn stuk er wel uit.

Toen ik aangaf dat het juist belangrijk is dat er ook een neutrale opinie in staat, zou het aangepast worden. Nu was ik gelukkig geen fan meer, maar wel een mens dat het boek als positief heeft ervaren. Weer fout!

De reactie van de auteur: om verwarring te voorkomen, hebben we je post toch maar verwijderd.

Want ja, waarom zou je als journalist een objectief beeld neer willen zetten als je gewoon kan meeliften op de sensatie die is ontstaan?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *