Communicatie

Mama de social media manager IV

In mijn laatste week als werkende moeder heb ik ervaren wat voor invloed een gebeurtenis kan hebben op je leven. Maandagochtend kreeg ik voor de zoveelste keer een overlijdensbericht. Ik kan niet beschrijven hoe de rest van mijn dag was. Het enige wat ik kan zeggen is dat dit bericht een immense impact op mij had.

Go Funda

Woensdagochtend: wakker worden met een vervolg op het slechte nieuws van maandag. ‘Gelukkig’ is er geen tijd om dit te verwerken. Vandaag vertrekt Funda namelijk naar Turkije. Natuurlijk gaan wij haar uitzwaaien. Dit doen wij met een groot vertrek-spektakel in het Olympisch Stadion.

09:30 u stipt begint de briefing. Als stagemanager zorg ik ervoor dat alles volgens het draaiboek verloopt. Na de briefing kan iedereen aan de slag. Met zo een strakke planning is er geen tijd om ergens anders aan te denken. Ik ben alleen bezig met het event.

Jörgen Raymann host het indoor gedeelte. Er zijn verschillende sprekers zoals Sylvana Simons en Agnes Jongerius. Veel van de speeches krijg ik niet mee. De pers moet te woord gestaan worden en er blijven steeds meer gasten komen.

10402887_684769591588229_9119001413737893276_n

Rond de klok van 12 gaan we met z’n allen naar buiten. Hier staan nóg meer mensen klaar om afscheid te nemen van onze moedige Funda. Jörgen Raymann staat zijn host-functie af aan Ali B. Dit kan pas nadat ik Ali heb uitgelegd dat ik een strakke planning heb en van plan ben om deze aan te houden. Op de foto is duidelijk te zien wat Ali van deze opmerking vindt.

Het regent, maar dat drukt de pret niet. Samen met het publiek doen we een warming up met Olga Commandeur en Mounir Lagha. Hierna geeft wethouder Eric van der Burg (Sport en recreatie, Zorg en Welzijn) een speech. We eindigen met een a capella lied van Leoni Jansen.

Half twee vertrekt Funda samen met een groep enthousiaste mee-fietsers. Ze doet nog één rondje over de atletiekbaan en overweldigd door het geslaagde event besluiten haar zoon en ik mee te rennen.

10298665_683504341714754_1858958678793105790_n
Volg de tocht van Funda

 Verhuizen naar thuis

Dat vrouwen onnodig veel meenemen wanneer we op vakantie gaan, wist ik. Dat ik deze exchange ook als een vakantie moest zien, wist ik niet. Een gigantische koffer, twee vuilniszakken en drie weekendtassen vol met kleding voor 4 weken verblijf. Donderdag gaat in ieder geval de koffer terug naar huis.

De eerste helft van het verhuizen zit erop,op naar opa. Zijn rekeningen moeten betaald worden en dat doet zijn lieve dochter elke maand. Zij – ik dus – doet dit via de bankierenApp. ABN Amro bedankt voor de optie ‘accept-giro inscannen’.

In de avond krijg ik het verzoek om het script voor The Fat Dog af te maken. Na een paar uurtjes zit het erop en kan ik eindelijk naar bed. Het stagemanagen – buiten in de regen – heeft me letterlijk in de kouwe kleren laten zitten; ik ben verkouden.

Filmen met Ron Blaauw

Na een korte nacht waarin ik amper kon slapen, sta ik toch met plezier op. De kinderen laat ik slapen totdat ik de deur uit moet. Dan maak ik de oudste wakker, zodat ze weet dat ik ben gaan filmen.

Het is een prachtige dag. De eerste klanten schuiven aan op het terras zodra The Fat Dog open is. Met dit mooie weer heeft niemand er bezwaar tegen gefilmd te worden. Binnen een paar uur hebben we verschillende gasten gefilmd. The Fat Dog is echt the place to be voor iedereen.

10419483_774234659293512_3274873108351371215_n

Zodra Ron en Willem arriveren kunnen we het tweede gedeelte filmen. Wat een ervaring! Ron Blaauw is vaker gefilmd en dat is te merken. Tussen het filmen door en zelfs tijdens het filmen laat hij ons lachen. Mijn zenuwen verdwijnen als sneeuw voor de zon.

 

De primitieve marechaussee

Vandaag komt mama terug! Enthousiast springen mijn kinderen op uit bed. Klaarmaken gaat snel. Hun oom brengt ons naar Schiphol om ‘de echte mama’ op te halen. Na een paar rondjes gereden te hebben – de juiste aankomsthal vinden is niet zo makkelijk – worden we aangehouden door de marechaussee.

Het blijkt dat de oom nog wat boetes heeft openstaan. Hij wordt verzocht de auto te verlaten en mee te lopen. Ik roep de ambtenaar en zeg dat ik het wel betaal. “Blijft u maar gewoon in de auto zitten mevrouw.”

Sir, Yes Sir! Oom gaat mee met de ambtenaren en laat ons in de brandende zon achter. In de tussentijd ga ik kijken of mijn zus al de gate uitkomt. De kinderen moeten in de auto wachten, want de sleutel is mee met de marechaussee. Daar gaat mijn ‘reunited filmmoment’.

Na een half uur is ze er eindelijk. Terwijl we naar de auto lopen, komt de oom met de ambtenaren aanlopen. De ambtenaar vraagt of ik even de betaling wil doen. Wellicht was het logischer als ik dat een half uur geleden – toen ik het aanbood – mocht doen.

Even snel pinnen en dan kunnen we weg. Niet dus! Anno 2014 heeft de marechaussee géén pinautomaat. Ze werken alleen met contant geld. Dit betekent dat wij een kwartier door Schiphol moeten lopen om een werkende ING automaat te vinden. Van de vier automaten zijn er drie defect.

Werkende automaat gevonden, bedrag betaald. Nu alleen de administratie nog. Dit gebeurt met de hand. De Koninklijke Marechaussee moet klaarblijkelijk niks hebben van digitalisering. Meneer de ambtenaar doet er meer dan een kwartier over om een kwitantie te maken. Het is vast veel werk om NAW-gegevens, een bedrag, een parketnummer, datum en je eigen handtekening in te vullen.

Nadat dit eindelijk achter de rug is, kunnen we naar huis. Ik laat de kinderen achter bij hun eigen mama en vertrek. Ik ben €552 en twee kinderen armer, maar ik een geweldige ervaring rijker. 

 

Chanel Lodik
1 COMMENT
  • jeff
    Beantwoorden

    Heb jaren geen vader voelt leuk aan die Vader dag weet wat het voelt een papa is er niet altijd dat heeft ook vragen maar wil er altijd bij zijn en een papa is zo lief als een mama…… U doing it good couzun

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *