Communicatie

De oplossing voor discriminatie op de arbeidsmarkt

“Uit nieuw onderzoek van de Universiteit van Maastricht blijkt dat allochtone jongeren met een mbo- of hbo-diploma moeilijker aan een baan komen dan autochtonen. Daarbij spelen eerdere verklaringen voor het verschil, zoals studiekeuze, afstudeercijfers, opleidingsniveau van ouders en waar de jongeren wonen niet mee. Ook bij gelijke kwalificaties komen ze moeilijker aan de bak.”

Lees verder…

Over mijn leven

The Glow Up: sisterhood

Als kersverse naturalista ging ik naar het Amsterdam’s natural hair event. Hier kwam ik mijn twittermaatje Rowan Blijd tegen. “Ik ga je uitnodigen voor een evenement,” zei ze, niet uitleggend wat voor evenement of wanneer. Als kersverse levensgenieter boeide dat mij ook niet. Bijna-30 is voor mij het nieuwe 18 en ik ga overal waar mijn twee benen – en roze Barbie Vespa – mij brengen.

Bloemenkransen, wit met roze, groene en andere pasteltinten en daardoor rustgevende illustraties en andere moodbook=achtige afbeeldingen was het enige wat ik zag. Oja en het menu, een volledige vegetarisch, bijna veganistisch menu. Als kersverse vegetariër was dit perfect, maar als gelegenheidsmoslima, viel deze Garden Supper tijdens de Ramadan toch weer tegen.

Zonder mijn leenauto, zonder die dikke Mercedes-Benz die ervoor zorgde dat de directeuren op mijn werk mij ’s morgens begroetten met “goedemorgen mevrouw de directrice”, moest ik van Haarlem naar Amsterdam Nieuw-West en vervolgens naar Amsterdam Zuid-Oost. Binnen een uur, terwijl ik thuis eerst nog even moest upglowen.

IMG_7949 Nog steeds niet geheel wetend wat mij te wachten stond, kwam ik gehaast aan bij Evolution Yoga, waar ik ten eerste oog had voor de barman, maar ik vanaf het moment dat ik de tafel zag, overwhelmed raakte door een groep prachtige, zwarte vrouwen. Ik voelde direct verbonden. Ik voelde me alsof ik thuis kwam, bij mensen waar ik volledig mezelf kan zijn. Ik voelde een enorme kracht en ik voelde zelfs intelligentie. How odd is that?

De dames waren al begonnen aan de first course van The Garden Supper. Ik kreeg een heerlijke groene linzensoep, een keuze gemaakt gebaseerd op de smaaksensatie die mij al overkwam tijdens mijn avontuur in Turkije.

Quality T for me

Na de soep was het tijd voor een workshop. Toevallig gegeven door mijn buurvrouw waarnaar ik gefascineerd had zitten luisteren. Zij vertelde dat ze aan het vasten was, waardoor ik – zo middenin de Ramadan – direct de volle aandacht had. Ik had geen idee wat ik van de workshop kon verwachten. Een workshop over me-time, of quality t for me, zoals ik dat zelf altijd noem.

Met zijn allen zijn we verplaatst van de eetzaal naar de tuin, waar Beryl drie verhalen uit haar leven deelde. Momenten waarop zij geconfronteerd werd met het belang van me-time. Heftige momenten, tof dat je dit vertelt, maar dit is geen workshop, zuster. Af en toe nemen mijn nuchterheid en zeer kritische zelf de controle over mijn gedachten.

wheel_of_life copy

Aan het einde van haar verhaal kwam ze met een vraag, of eigenlijk een opdracht: wat vind jij belangrijk in het leven van deze acht punten? “Geld,” riep een ander. Die had ik eerlijk gezegd niet eens gehoord, maar geld is dan ook iets waar ik me totaal geen zorgen over hoef te maken. Wat ik wil is eigenlijk algemeen bekend voor iedereen om me heen, en de mensen die me volgen op Instagram.

Waar letterlijk iedereen, behalve ik, op zoek naar was is balans tussen al deze 8 zaken. Ik ben van mening dat ik die balans in 7 dingen al heb gevonden. Ik doe waar ik zin in heb. Vrienden, familie, geld, gezondheid en persoonlijke ontwikkeling. If I want the shoes, I just buy them. Als ik gezond wil doen, ga ik zwemmen of hardlopen. Wil ik fun hebben, ga ik uit. Uiteten jongens, eten is het meest geweldige dat bestaat.

Nee, ik ben niet op zoek naar balans. Ik heb werk waar ik gelukkig van word, waar ik met plezier heenga – vooral in die Mercedes-Benz – en waar ik met plezier de hele dag zit. Dit is cruciaal voor die balans, maar in een andere blog wellicht meer hierover. Deze gaat per slot van rekening over my glow up.

Black Woman Magic

Na de workshop was het tijd voor the main course. Wederom een heerlijk, vegetarisch gerecht. Hierna was het tijd voor some real black woman magic waar ik me eigenlijk niet op had voorbereid. Helene Christelle – I already love her name – kwam haar verhaal vertellen. Haar verhaal dat zij vertelde met een Brabantse G, waardoor ze toch iets had van de blanke vrouw die ik me had voorgesteld toen ik haar naam las. Ja, ik was te lui om haar te Googlen, ja.

IMG_1769

Helene Christelle, jouw verhaal raakte ons allemaal diep, tot aan tranen toe. Jouw tranen werden onze tranen, want jouw gevoel is ons gevoel. Zwarte vrouwen, allemaal op zoek naar sisterhood. Naar een plek waar we ons thuis voelen, naar een plek waar we onszelf mogen zijn. Dankjewel voor het uitspreken van mijn woorden, van de woorden die in mijn hoofd zitten, maar ik niet altijd durf uit te spreken.

Met ietwat uitgelopen mascara herpakte ik mezelf voor de laatste spreker. Een opgewekt, may I say wellicht een beetje hyper, Jandino-achtige dame; Miss Black Hair NL. Een vrouw die ons een heuse boskopoe (boodschap) is komen brengen. Ik zeg boskopoe, omdat alles in haar doen en laten mij deed denken aan de storytellers die Surinamers vanaf een bepaalde leeftijd kado krijgen op hun bigi yari, de verjaardag met een nul erin. Deze verhalenverteller komt een wijze boodschap brengen, gekleed in creools-Surinaamse klederdracht. De boodschap van Miss Black Hair NL was duidelijk: heb jezelf lief, spreek je dromen uit en geloof niet in beperkingen, maar weet dat dat uitdagingen zijn, die jij één voor één gaat afstrepen.

Mijn toekomst

Wat betekent dat voor mij? Dat ik 5.15 u wakkerword op mijn vrije zaterdagochtend en ik mijn dromen weliswaar niet uitspreek, maar wel op papier zet, zwart op wit. Ok, blauw op wit dan.

  • Ik ga op een podium staan. Dat hoeft niet groot, maar ik wil verhalen vertellen, mijn verhaal. Ik wil spreken
  • Ik ga een platform opzetten voor Surinaamse-Nederlanders.
  • Ik ga een datingsite opzetten, met een bijzondere invalshoek

Dankwoord

IMG_2282Rowan en Charlene, dank jullie wel voor een inspirerende avond. Persoonlijk vind ik motivational speakers een afgezaagd concept, maar deze drie dames die jullie hebben uitgekozen hebben mij geïnspireerd om alles te halen wat er uit het leven te halen.

Op de kaart die ik mijzelf mocht toesturen schreef ik het volgende:

Love life, deze kaart kies je natuurlijk vanwege je verlangen naar de enige ontbrekende factor in je leven. Maar als de taalliefhebber die je bent, zie je gelijk de tweede betekenis van deze woorden.

Love life is een command*. Do that!

Sinds oktober is mijn gevoel uitgeschakeld en leef ik op de automatische piloot. Gisteravond kreeg ik mijn gevoel terug. De mogelijkheid om daadwerkelijk te voelen wat er om me heen gebeurt. Mijn tranen kwamen niet voort uit ‘nu hoor je te huilen, dus huil’, maar omdat na dik een half jaar mijn cocon openbarstte en de vlinder met mijn gevoel eruit vloog.

This was my glow up.

 

*command is alleen te begrijpen voor de mensen uit mijn gezin. Thanks for adding this word to my vocabulary, dear dad and mom.

 

Over mijn leven

Elke dag hetzelfde liedje met oma

Wakker worden met oma.

Met z’n allen van de zolder afkomen en een nieuw interieur ontdekken.

“Oma, waarom heeft u de meubels verplaatst?”

“Doe niet gek. Dat heb ik niet gedaan.”

Elke dag hetzelfde liedje.

Wakker worden bij oma. Alle meubels zijn verplaatst.

Lees verder…

Over mijn leven

Chanel, de slavin

Ketikotiamsterdam.nl
Ketikotiamsterdam.nl

Een onprettig begin van een blog. Ik denk eraan om het anders te formuleren; wat minder expliciet uit te drukken, maar dit is al de gecensureerde versie. 1 juli 1863 was de afschaffing van de slavernij in Suriname. 1 juli 2015 ben ik een slavin in Nederland.Lees verder…

Media

Gevraagd: zorgverzekering

“Weet je wat ik nou echt een gat in de markt vind,” zeg ik terwijl mijn zus en ik startup ideeën aan het uitwisselen zijn: “Een zorgverzekeringsadviseur. Ik wil zo graag overstappen, maar heb er de kracht niet voor om al die polissen uit te pluizen.”

Het einde van 2014 is in zicht. De zorgverzekeraars hebben het hele jaar ons geld kunnen innen. Dit gebruiken ze tegenwoordig niet meer voor bonussen, maar wel voor leaseauto’s van €3000,- per maand voor hun toppers. Waar ze ons geld ook voor gebruiken: dure reclamecampagnes met hoge mediadruk om ons over te halen om over te stappen.Lees verder…